Hura!

Hej, mam trochę wyrzuty sumienia po dzisiejszym spacerze i nie wiem czy dobrze zrobiłam. Byłam dziś jak co rano na spacerze z moimi psami. W pewnym momencie zobaczyłam dużego psa biegnącego w naszą stronę (owczarek niemiecki). Był bez smyczy i biegł prosto na nas kiedy tylko zobaczył moje psy. Z daleka wyglądał na nabuzowanego, nie jak pies który chce się tylko przywitać. Moje psy od razu się zestresowały, zaczęły się cofać i patrzeć w jego stronę. Ja też się przestraszyłam, bo był naprawdę spory i biegł dość "agresywnie" w naszą stronę. Za nim zaczęła krzyczeć jakaś kobieta (oczywiście była to jego właścicielka) i wołała tego psa bardzo nerwowo. Brzmiało to trochę tak, jakby sama wiedziała, że zaraz może być problem... To mnie tylko bardziej zestresowało. Pies był już bardzo blisko nas, moje psy zaczęły panikować, a ja w tym momencie też po prostu spanikowałam i psiknęłam w niego gazem pieprzowym. Pies się oczywiście zatrzymał, zaczął popisywać i trzeć łapą o pysk. Po chwili dobiegła właścicielka, strasznie oburzona... zaczęła mówić że jej pies jest łagodny i że nie miał prawa nic zrobić... Wywiązała się lekka kłótnia, ale skończyło się tylko tym, że każdy się rozszedł w swoją stronę. Ja szczerze mówiąc dalej nie wiem co o tym myśleć. Pierwszy raz w życiu coś takiego mi się zdarzyło i nigdy nie sądziłam, że będę w takiej sytuacji. Po prostu bałam się o siebie i swoje psy. Czy przesadziłam? Czy ktoś miał podobną sytuację? 😕

Przez jakiś czas karmiłam mojego ok. 2-letniego psa karmą dla młodych psów. Latem, przez upały, był raczej mało aktywny i większość dnia spędzał w domu i zrobił się trochę kanapowym psem, chociaż starałam się organizować mu jakieś zabawy w środku. Kilka tygodni temu zmieniłam mu karmę na wersję dla dorosłych psów, która według opisu ma trochę mniej kalorii i tłuszczu. Porcje zostawiłam takie same jak wcześniej. Mimo że teraz ma więcej ruchu i częściej wychodzimy na dłuższe spacery, zaczął trochę przybierać na wadze. Wcześniej jego waga była raczej stabilna i zmiany karmy nigdy nie powodowały takich rzeczy, dlatego trochę mnie to zastanawia. Czy ktoś miał podobną sytuację po zmianie karmy? Lepiej zmniejszyć porcję czy raczej pomyśleć o zmianie karmy?

Bardzo ważnym elementem treningu jest taka gumowa zabawka przywiązana do grubego sznurka. Opiekun Chucka cały czas nosi ją przy pasku i używa jej jako nagrody dla psa po dobrze wykonanym zadaniu.

Cieszę się, że psy nie potrafią googlować bo mój pies ma jakieś skłonności hipochondryczne (jeśli takie słowo istnieje)... W pamięć utknęła mi sytuacja sprzed kilku miesięcy - Arczi bawił się taką gumową piłką, nagle słyszę, że zaczął piszczeć. Podchodzę do niego, a on z jedną łapką w górze stoi nad tą piłką. Wyglądało to co najmniej jakby wykręcił sobie łapkę podczas zabawy i coś go bolało. Oczywiście ja panika biorę go na ręce dotykam łapki żeby zobaczyć czy jak ruszam to go nie boli i.... nic, kompletnie. Myślę sobie dobra, jakoś przekręcił łapkę i go chwilę pobolała, już jest okej... Odstawiam go z powrotem, mijaj 10 sekund, a ten puchacz znowu łapka do góry i kuleje. Wtedy już się poważnie wystraszyłam, nawet umówiłam wizytę u weta. Tylko coś nie dawało mi spokoju no bo co mogło by się takiego stać przy zabawie gumową piłeczką. Sprawdzam raz jeszcze... CO SIE OKAZAŁO... miedzy paluszkami miał mikroskopijny liść, dosłownie był on wielkości pestki arbuza... Zdjęłam liść, Arczi ożył jaby nigdy nic. Takich sytuacji ogólnie było już 5. Dodam tylko, że kiedy naprawdę uderzy się podczas biegania czy cokolwiek innego to kompletnie się tym nie przejmuje.

W niektórych gminach w Polsce można dostać pieniądze za adopcję psa ze schroniska. Takie programy działają m.in. w gminie Sońsk oraz w Suwałkach. W Sońsku funkcjonuje program „Becikowe na 4 łapy”, w ramach którego osoba adoptująca psa może otrzymać około 1500 zł wsparcia. W Suwałkach również wprowadzono podobny program, gdzie za adopcję jednego psa można dostać około 1500 zł, a w przypadku dwóch psów nawet 3000 zł. Pieniądze mają pomóc w pokryciu pierwszych kosztów opieki nad zwierzęciem, takich jak karma, akcesoria czy wizyty u weterynarza. Gminy decydują się na takie rozwiązania, ponieważ utrzymanie psa w schronisku przez długi czas jest dla nich bardzo kosztowne. Dzięki temu zwierzęta mają szybciej znaleźć nowy dom. Oczywiście adopcja wiąże się z podpisaniem umowy i spełnieniem określonych warunków. Programy nie działają w całej Polsce, bo każda gmina wprowadza je samodzielnie. Ciekawi mnie, czy takie finansowe zachęty faktycznie pomagają psom znaleźć dom.

Tu chyba dodatkowy komentarz jest zbędny 🤣